Yine uzun bir aradan sonra uğradım sana günlük. İki yabancı gibiyiz sanki. Her gün bilgisayar başındayım ama sana gereken ilgiyi göstermiyorum. Neden diye düşünüyorum, ortada adam akıllı bir sebep yok. Neyse …

Dün dostlarım; Muammer, Şükrü, Adem ve arkadaşları (neydi adı ya unuttum yine) Şile Ağva’ya yüzmeye gittik. Oraya ilk kez gidiyorum. Fena değilmiş denizi, kumsalı, havası, manitaları. Gider gitmez bizim dalton grubu sıraya geçip, hızla koşarak girdik suya, sıcak soğuk aldırış etmeden. Ama sabah’ın körü olmasına rağmen, su pek soğuk değilmiş. Akşama kadar yüzdük, eğlendik dönüşte arabada uyuya kalmışım. Evin önündeyken hadi Volkan geldik diyerek kaldırdılar beni.

Neyse, evdeyim duş aldım sonra açtım bilgisayarı, peşinede bir müzik, sonra bir ağırlık çöktü. Volkan saat daha 19.00 ne bu ağırlık böyle. Neyse biraz uzanayım dedim. Yatağıma uzandım, uzanış o uzanış şimdi sabah saat 12.30 olmuş. “Yuh be” diyorsunuz gibime geliyor ama öyle. Uzun zamandır böyle uyumamıştım.

Şimdi Muammer arar der ” nerdesin Volkan ? İşe gitmiyormuyuz ? ” Bana yine ufaktan yol göründü. devamını okuyun —>

Malum Finaller Bitti. Çok Yoğun 2 Haftaydı, Ne Sitelerle İlgilenebildim Ne De Kendimle. Bir Yandan Lg Bir Yandan Okul Bilmiyorum İyi Mi Yapıyorum Ama, Bu Dersleri Etkiliyor. Pek Ders Çalışamayan Birisi Olarak, Bir Kaç Dersten Bütlere Gireceğim Kesin. Çalışamayan Derken, Çalışmaya Fırsat Bulamayan Da Denebilir.

Bir Yandan Çalışmak, Bir Yandan Okul, Bir Yandan Siteler, Bir Yandan Özel Hayat; Hepsi Bir Anda Olmuyor. O Yüzden Bazılarından Tökezliyorum Böyle İşte…

Neyse Uzun Zamandır Gölcük’teki Evime Gitmemiştim. Bu Hafta Sınavların Bitmesiyle Bulduğum Fırsatla, Hemen Yola Koyuldum. Önce Huzurkent Minübüsüyle Gebze Çarşıya, Sonra Çarşıdan İzmite, İzmit’te Bir Kaç Saat Gezdikten Sonra, Gölcüğe Yol Aldım.

Tabiki Eve Gitmedim Öncelikle, Ulan Volkan İnsan Ailesini Özler Önce Eve Gider Nerde Bende O, Önce Arkadaşlarımla Buluştum Ve Gece Yarısına Kadar Gezdik, Tozduk, Anıları Tazeledik. Gece Yarısına Yakın Eve Varmıştım. Kapıyı Açmak İçin Elimi Cebime Attığımda, Doğal Olarak Anahtarlarımı Yine Unuttuğumu Farketmemle Zili Çalmam Bir Oldu. Evdekiler Uyuyordu. Uzun Beklemeden Sonra Kapı Açıldı. Kapıyı Açan Annemdi. İşte O An….

“Aaaaaa! Oğlum Hoş Geldin, Neden Haber Vermedin Geleceğini, Gel Bir Sarılayım” Uzun Bir Sarılmanın Ardından İçeri Girdim. Evimi Özlemiştim, Neredeyse 1 Aydır Gitmiyordum Eve. Kardeşim, Diğerleri Uyuyorlardı. Annemle Öyle Uzun Uzun Konuştuk O Gece. Yorgundum Bir Süre Sonra Yatağa Doğru Yol Aldım. Önce Banyoya Uğradım. Duş Almak İyi Gelmişti. Sonrasında Zzzzz… Zzzzzz… devamını okuyun —>

Copyright © 2008 - Volkan SOYYİĞİT | Web Günlüğü - Altyapı Wordpress Wordpress-tr Designed by Gabfire Türkçeleştirme Volkan | Yazılar (Rss) | Yorumlar (Rss)